در صدر اسلام ، أبو جهل همواره مزاحم رسول اكرم ( ص ) و مانع پيشرفت اسلام بود . او به علت سوء نيّت و جاه‌طلبى مرتكب جنايات عظيمى شد و در بين مسلمين بناپاكى و خيانت معروف گرديد . فرزندش عكرمة بن ابى جهل چندى پس از مرگ پدر شرفياب محضر رسول اكرم شد و قبول اسلام كرد . پيغمبر گرامى اسلام او را پذيرفت ، در آغوشش گرفت ، و بوى آفرين گفت . عكرمة از نظر خانوادگى بدنام‌ترين مردم آن روز بود . و كان المسلمون يقولون : هذا ابن عدوّ اللَّه ابى جهل فشكا ذلك الى النّبىّ صلّى اللَّه عليه و آله ، فمنعهم من ذلك ، ثمّ استعمله على صدقات هوازن . « 1 » مردم در بارهء او ميگفتند : اين فرزند دشمن خداوند است . عكرمه از ملامت و سرزنش مردم برسول اكرم ( ص ) شكايت كرد . آن حضرت مسلمين را از اين روش ناروا صريحا منع فرمود و سپس بعنوان وصول زكات در ادارهء دارائى اسلام بوى شغلى محوّل كرد . عن علىّ عليه السّلام : الافراط في الملامة يشبّ نيران اللّجاج . « 2 » حضرت على عليه السّلام ميفرمود : زياده‌روى در ملامت و سرزنش ، آتش لجاجت را شعله‌ور مىكند .

--> ( 1 ) سفينه ( عكرم ) صفحهء 216 ( 2 ) تحف العقول صفحهء 84